Dag Lea

Heel lang heb ik gehoopt dat ik dit artikel niet hoefde te maken. Maar ik kan niet zomaar doorgaan met bloggen alsof er niets is gebeurd.

IMG_5834

Op 25 november kwam mijn grootste nachtmerrie uit. Ik was al weken bezorgd om de gezondheid van Lea, zoals jullie steeds konden lezen in mijn Lisa’s Life. In oktober werd ze ziek, ze gaf pijn en ongemak aan, en ik ben zo’n 6 á 7 keer naar de dierenarts geweest. Iedere keer dachten we de oorzaak gevonden te hebben (een ontsteking, last van haar tandjes, blaasontsteking etc.) maar zo’n 2 weken geleden viel het me op dat ze steeds dezelfde soort aanvalletjes had. Ik dacht dus aan epilepsie. Dit had ik al een keer eerder geopperd aan de dierenarts, maar hij vond het te toevallig dat ik dan 2 hondjes (uit verschillende nestjes) met epilepsie zou hebben. (Lizzy heeft namelijk ook epilepsie wat gelukkig goed onder controle is.)

20151102_234912

Maar ik begon er weer over, en dinsdag 24 november kon ik langskomen om medicatie tegen epilepsie op te halen.
Ik was zo opgelucht; met epilepsie is natuurlijk goed te leven zoals Lizzy mij al heeft laten zien. Maar toen ik laat in de avond thuiskwam, vond ik Lea op de grond. Ze lag op haar zij, haar tongetje hing uit haar bek en ze was aan het rochelen. Dit was zo ontzettend akelig om te zien, dat ik meteen de dierenarts belde ook al was het inmiddels rond 1 uur in de nacht.

20150620_180553

Ik kon meteen komen, dus heb midden in de nacht Lea halsoverkop naar de dierenarts gebracht. Daar kreeg ze een spuit Valium om haar in slaap te krijgen. Ook wilde de dierenarts haar opnemen en vertelde hij mij dat het er slecht uitzag..Toen moest ik afscheid nemen van haar en afwachten of ze de morgen zou halen.

1d0dd5e5cbc913fc31de8fcc180c1b8f
Brullend liep ik midden in de nacht weer naar huis, en natuurlijk heb ik nauwelijks een oog dicht gedaan.
Toen werd het 9.00 en ging mijn telefoon.. De dierenarts had geen goed nieuws en vertelde me dat Lea die nacht helaas was overleden.

20150617_175027

Ik ben er kapot van. Lea was mijn maatje, mijn knuffelkontje, mijn kindje, mijn alles. In de 8 jaar dat ik haar in mijn leven heb mogen hebben, heeft ze ontzettend veel voor me betekent. Ik heb zo genoten van haar en kijk terug op ontelbare prachtige herinneringen. Ik mis haar gewoon onwijs veel en vind het zo erg dat ze veel te jong is overleden.

 

6ecde6adfca96f197423cf59cde9dddd

Dag lieve Lea, je hebt een gigantische leegte achtergelaten en ik mis je vreselijk. Maar wat ben ik dankbaar dat ik jou in mijn leven heb mogen hebben, en je zit voor altijd in mijn hart..

Lea
1-06-2007   –    25-11-2015

66d630f7cec02c8478962fad209a5272

Waarschijnlijk kon haar lichaampje de aanvallen niet meer aan, en is ze rustig weggegleden. De epilepsie moest ook ergens vandaan komen en de dierenarts zelf denkt aan een hersentumor. Een en al ellende dus..Arme Lea!

20151112_165558

Aangezien Lea heel veel voor me betekent (heeft en nog steeds), heb ik me de afgelopen tijd er niet toe kunnen zetten om ‘blij’ te gaan zitten bloggen over dingen die nu weer heel oppervlakkig lijken. Ik hoop het snel te kunnen oppakken, want het is natuurlijk ook een fijne afleiding.

Bronnen

Liefs,
Lisa

8 reacties op “Dag Lea

  1. Wat erg :( ik heb vorig jaar iets soortgelijks meegemaakt met mijn kat..ontzettend naar. Ik wens je heel erg veel sterkte toe!

Laat een reactie achter bij Sofie Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>